Inne rozkosze4 rys.Marek Braun 600x425

W piątkowe popołudnie  (29.05.) z Kielc przyszła smutna wiadomość o śmierci + Jerzego Pilcha, autora powieści, scenariuszy, laureata najważniejszych nagród literackich, w tym Nike i Paszportu „Polityki”. W repertuarze STU pozostaje spektakl "Inne rozkosze".  W życiu prywatnym był znany jako ciepły i  niebywale inteligentny człowiek. Uwielbiany za swój niepokorny styl i wyrafinowaną twórczość . Bedzie brakowało jego fenomenalnej umiejętności dzielenia się opisem rzeczywistości i ludzkich postaw.  R.I.P.

Od lat zmagał się z nieuleczalną chorobą. W książce Zawsze nie ma nigdy  ( Wydawnictwo Literackie) Jerzy Pilch w rozmowie z Eweliną Pietrowiak  wyjawił:  <<Otóż gdyby nie choroba, to najprawdopodobniej, a może nawet – dajmy sobie spokój z prawdopodobieństwem, bo na pewno – ja dalej byłbym w szponach nałogu. Co pewien czas bym się w to zanurzał, tak jak się zanurzałem, z coraz gorszymi skutkami. Prawdopodobieństwo, że prędzej czy później znaleziono by mnie martwego, było wielkie. Pan Bóg, jeśli oddać sprawę w Jego ręce, przyglądał się mojemu przypadkowi i mówił tak: "Jedyną rzeczą, która może mu trochę pomóc, jest Parkinson. Bo na Parkinsona będzie chorował dłużej">>

22 września 2016 roku  odbyła się w STU premiera spektaklu "Inne rozkosze" Jerzego Pilcha, którą wyreżyserował Artur Baron Więcek. W nadchodzącym sezonie ten spektakl planujemy wystawić w listopadzie b.r.

 

rys. Inne rozkosze Marek Braun


 

Jerzy Pilch

Prozaik, publicysta, autor felietonów. Ukończył polonistykę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1975-85 pracował w Instytucie Filologii Polskiej UJ. Od 1978 roku był członkiem redakcji "Studenta", a następnie współorganizatorem i autorem niezależnego czasopisma literackiego - najpierw mówionego - "NaGłos". W latach 1989-1999 stały felietonista "Tygodnika Powszechnego", a od 1999 roku "Polityki". Debiutował tomem opowiadań "Wyznania twórcy pokątnej literatury erotycznej" w 1988 roku i otrzymał za nie nagrodę Fundacji im. Kościelskich. Opublikował ponadto powieści: "Spis cudzołożnic" (1993 - ekranizacja Jerzego Stuhra 1994), "Inne rozkosze" (1995), "Tysiąc spokojnych miast" (1997), "Pod mocnym aniołem" (2001), "Opowieści wigilijne" (2000 - razem z Olgą Tokarczyk i Andrzejem Stasiukiem), "Upadek człowieka pod Dworcem Centralnym" (2002), "Miasto utrapienia" (2004 ); monodram-studium alkoholizmu "Monolog z lisiej jamy" (1996); zbiory felietonów: "Rozpacz z powodu utraty furmanki" (1994), "Tezy o głupocie, piciu i umieraniu" (Londyn 1997); zbiór felietonów "Bezpowrotnie utracona leworęczność" (1998). W prozie stylistycznie wyrafinowanej, nasyconej anegdotą, komizmem, groteską, autor z polemiczną przekorą sięga do zmitologizowanych wątków autobiograficznych, związanych z nostalgicznym obrazem "małej ojczyzny" - ewangelickiej wspólnoty w rodzinnej Wiśle i okresu studiów w Krakowie. Jego proza jest porównywana do twórczości Milana Kundery i Bohumila Hrabala. W 2004 roku ukazał się drukiem pierwszy dramat Jerzego Pilcha rozwijający jeden z wątków z ostatniej powieści pisarza "Narty Ojca Świętego", wystawiony z sukcesem przez Piotra Cieplaka na scenie Teatru Narodowego. Czterokrotnie nominowany do nagrody literackiej Nike otrzymał ją w 2001 roku za powieść "Pod mocnym aniołem".  ENCYKLOPEDIA TEATRU POLSKIEGO

Newsletter

Bądź na bieżąco

Dołącz do newslettera Teatru STU i nie przegap żadnej premiery